Ramadan Moebarak

Ramadan Moebarak
Een gezegende vastenmaand

Ik wens elke moslim een gelukkige en goede ramadan !

De eerste ochtend van de vasten

Een verhaal uit Turkije

Ik word midden in de nacht wakker door de man met de trommel; Het geroffel van de trom gonst in mijn buik, Ik vind het een beetje eng en kruip helemaal onder mijn dekbed. Maar dan hoor ik het gerammel van potten en pannen in de keuken en de stem van mijn moeder en mijn oudste zus. Plotseling weet ik het weer. Het is vandaag de eerste dag van de Ramadan. De lekkere geur van börek (bladerdeeg gevuld met kaas of gehakt) en chorba (soep) met mint en gebakken uien lokken mij uit bed. De man met de trommel komt nu de heuvel op en zijn harde geroffel vult onze straat. Met zijn luide stem zingt hij rijmpjes en liedjes over de Ramadan: "Word wakker mensen, word wakker, want vandaag is het vastentijd!" Dan eten en drinken we niet tot de zon weer ondergaat. Het is drie uur in de nacht. De heuvels zijn bezaaid met duizend lichtjes die uit de huizen stralen. Iedereen is wakker, net zoals wij. Het grote kleed wordt op de grond uitgespreid. Mijn kleine zusje en ik kruipen er knus met onze knieën onder. De lage ronde tafel wordt beladen met heerlijke gerechten, witte kaas, olijven, tomaten, donkere kersenjam, honing. De hele familie zit rond de tafel: mijn vader, mijn oma, mijn twee zussen en ik. Mijn moeder bedient iedereen. Er wordt geklopt. Daar komen mijn oom en tante binnen. De een heeft een baby op de arm, de. ander een grote ronde schaal die net uit de oven komt, met cake met nootjes erop. Hij is in vierkante blokjes gesneden. "Bismillah (in de naam van God)," zegt mijn vader en dan begint de zahur (suhur), het vroege ontbijt in de vastentijd.
Als alles is opgegeten worden mijn zus je en ik een beetje doezelig en we kruipen samen op de zetel onder het rode dekbed. Dan beginnen de hanen te kraaien. Het is nu Imsak, ongeveer anderhalf uur voor zonsopgang, het moment dat de moslims moeten stoppen met eten en drinken. Niet lang daarna klinkt vanaf de minaret van de moskee de Azaan, de oproep tot gebed. Dan doen de grote mensen hun rituele wassing (woedoe) en bidden het ochtendgebed. Daarna gaan we nog een beetje slapen tot het tijd is om naar school te gaan. Ik doe mijn zwarte schort voor met het witte kanten boordje. Vandaag hoef ik geen Beslem mee, een tasje waar mijn middageten en wat lekkers in zit voor op school; Kinderen mogen proberen te vasten tot het middaggebed. Als we die middag uit school komen, wacht onze oma al op ons met thee en broodjes. "Mash-allah (goed zo)," zegt ze. Maar gaan jullie niet op straat eten...

"Volksverhalen uit Kleurrijk Nederland, Bundel: Feestverhalen uit verschillende tradities" Uitgeverij Lemniscaat B.V., Rotterdam, 1990